 |  |  |
|
OVER DEZE WEBSITE
Aantekeningen van Clinton Callahan:
In de lente van 2007 ontdekte ik toevallig het boek High Noon van J. F. Rischard's: 20 Wereldproblemen en 20 Jaar om ze op te lossen (20 Global Problems and 20 Years to Solve Them). Hij schreef het boek in 2002 – hetgeen betekent dat er eigenlijk nog maar 14 jaar over zijn! Rischard is duidelijk, innovatief en verantwoordelijk; hij schetst in niet mis te verstaan detail het graf dat wij mensen voor ons zelf hebben gegraven, en ik was bereid om actie te voeren. Ik ging haastig online en ontdekte dat de website van Rischard door een anonieme en vasthoudende Viagra-verkoper was gekaapt.
De gehele situatie was onbegrijpelijke voor me. Ik was gechoqueerd door mijn eigen naïviteit. De wereld stort vóór mijn ogen in elkaar, omdat een hacker met winstoogmerk, chemisch verharde pikken vent aan passieloze mannen door hun overbeschaafde manier van leven. (Hoe treffend...)
Toen vond ik het boek Oorspronkelijke Wijsheid (Original Wisdom) van Robert Wolff. De woorden van Robert waren magisch. Voor het eerst ervoer ik persoonlijk de diepte en de rijkdom van het leven die verloren gaat wanneer de moderne beschaving methodisch inheemse culturen uitroeit. Een nieuwe dimensie van bewustzijn opende zich voor me. www.wildwolff.com
Vervolgens bezochten Marion en ik in augustus 2007 Mexico-City, de op twee na grootste metropolis in de wereld (www.citypopulation.de/World.html).
Wat een verbazingwekkende plek! Van bovenaf gezien, vanuit het vliegtuig dat aan het landen was, lijkt de stad als een kolonie van bacteriën die snel over de omringende heuvels en de valleien kruipt. Met het opslokken van grondstoffen en het uitwerpen van afval vanwege het voeden, huisvesten, kleden en regeren van een bevolking die de 22 miljoen ontstijgt, schijnt deze vorm aan de meest ideale voorwaarden te voldoen voor verdere groei.
En dat was het ogenblik dat de vraag voor me oprees. Zijn wij werkelijk zo dom? Hebben we niet meer bewustzijn dan een kolonie bacteriën, uitgehongerd grondstoffen verslindend tot we in onze eigen vergiftigde shit stikken? Hebben wij mensen ons volledig bestaan toegewijd aan het vermijden van een goedvoorspelde en gemakkelijk te vermijden Malthusiaanse catastrofe?
Daarna verslond ik Grunch of Giants van R. Buckminster Fuller, De Laatste Uren van het Ouderwetse Zonlicht (The last Hours of Ancient Sunlight) van Thom Hartmann, Hitte (Heat) van George Monbiot, en ging tot slot online om tig andere nieuwsrapporten en websites te ontdekken, zoals John James www.planetextinction.com.
Daarna was de wereld niet meer hetzelfde voor mij. Ik kreeg nieuwe prioriteiten.
Wat is het nut om met mijn trainingsbedrijf de talenten van ondernemers en managers met state-of-the-art-vaardigheden te verbeteren als de beschaving instort en de planeet onleefbaar wordt tijdens ons leven?
Het is nu eind januari 2008. Ik staar uit mijn op het noorden gerichte reusachtige kantoorraam in München (dankzij het volledige gebrek aan milieubewustzijn van de ontwerper van het huis). Ik zie auto na auto, trein na trein en vliegtuig na vliegtuig voorbij bulderen, eindeloos. Het verschil is dat ik nu wel een einde waarneem. Wij hebben vijf tot acht jaar.
Ik wilde niet dat we dom zijn. Maar ik denk, dat we het wel zijn.
De wereldwijde resultaten tonen aan dat zowel de overheid als het bedrijfsleven doeleinden nastreven die verreweg een zegen voor het mensdom zijn. Het Westerse kapitalistische en op het bedrijfsleven en consumptie gerichte democratische systeem (corporocracy) heeft gefaald. Het is een uitgestorven dinosaurus die zijn laatste stappen doet alvorens het ineenstort.
De meest urgente vraag is wat mensen op microniveau kunnen doen om het menselijke leven op aarde te behouden?
Het antwoord is duidelijk en eenvoudig: Gewoon Stoppen (Just Stop). Maar wat houdt Gewoon Stoppen in?
Het is niet aan ons de aarde te kopen, te verkopen, te consumeren of te verontreinigen. Maar hoe kunnen we dan wel leven?
Duurzame culturen zijn mogelijk. Wat is een duurzame cultuur?
Er zijn geen prijzen meer voor het voorspellen van de regen, slechts voor het bouwen van arken. Wat is een ark?
Deze website richt zich op deze en andere dringende vragen. Het is een centrum van samenwerkende mensen die experimenteren met nieuwe vormen van cultuur. Deze website bestaat omdat ik de verantwoordelijkheid niet kan ontlopen toen mijn ogen werden geopend en ik zag wat er werkelijk aan de hand is.
Als u naar antwoorden blijft zoeken op uw diepste vragen, dan zult u ook nieuwe verantwoordelijkheden krijgen. Welkom bij het Gewoon Stoppen – Bouw een Ark Team (Just Stop Build an Ark Team)
Clinton Callahan München 2008
"De enige vormen van strijd die het waard te vechten zijn die, die u gaat verliezen. Want iemand moet er voor vechten en ze verliezen en verliezen en verliezen totdat op een bepaald moment iemand met dezelfde overtuiging als u zal winnen. Om voor iemand een belangrijke, grootse strijd 100 jaar later te kunnen winnen, moeten heel wat andere mensen bereid zijn - voor de zuivere pret en de vreugde ervan – om gewoon door te gaan en te vechten, wetende dat zij gaan verliezen. U moet zich niet als een martelaar voelen. U moet er van genieten." - I. F. Stone
Noot van de schrijver: Ik geniet! Maar we hebben geen 100 jaar meer, misschien slechts vijf of acht. Dus, kom op! Sluit je aan. Gewoon Stoppen en bouw een ark (Just Stop. Build an Ark).
